یا من ارجوه لکل خیر :

ای کسی که به او امید دارم برای هر خیری

و آمن سخطه عند کل شر :

و ای کسی که در امان هستم از سخط و عذاب او نزد هر شر و بدی

یا من یعطی الکثیر بالقلیل :

ای کسی که بیش از آنچه که من لیاقت دارم به من عطا  می کند

یا من یعطی من سئله:

ای کسی که به هر کس که از او چیزی بخواهد به او عطا م یکند

یا من یعطی من لم یسئله ومن لم یعرفه تحنناْ منه و رحمه :

ای کسی که به کسی که چیزی از او نخواهد نیز عطا می کند و به کسی که خدا

را نمی شناسد نیز از روی رحمت عطا می کند

اعطنی بمسئلتی ایاک جمیع خیر الدنیا و جمیع خیر الآخره :

به این خواهش من از تو عطا کن به من تمام خیر دنیا وتمام خیر آخرت را

واصرف عنی بمسئلتی ایاک جمیع شر الدنیا و شر الآخره :

و به این خواهش من از تو تمام شر دنیا و شر آخرت را از من دفع کن

فانه غیر منقوص ما اعطیت :

همانا آنچه تو می دهی تمام وغیر ناقص است

و زدنی من فضلک یا کریم :

و زیاد کن آنچه را به من می دهی ای کریم و بخشنده

یا ذا الجلال و الاکرام :

ای صاحب کرامت و بزرگی

یا ذا النعماء و الجود

ای صاحب نعمت و بخشش

یا ذا المن و الطول :

ای صاحب منت و محبت

حرم شیبتی علی النار :

محاسن من(بدن من) را بر آتش عذابت حرام کن

 (یس والقرآن الحکیم إنّک لَمِنَ المرسلین علی صراط مستقیم تنزیلَ العزیزِ الرّحیم

لتُنذرَ قوماً اُنذرَ آباؤهم فَهُم غافلون)

                                                                   ؛( سوره‌ یس، آیات 1 تا 6)

«پس، سوگند به قرآن حکیم که به طور حتم تو از فرستادگان [خدا] هستی بر راهی مستقیم.

 [این قرآن] نازل شده‌ی از سوی خداوند عزیز رحیم است، برای این که قومی را انذار کنی

 که پدرانشان انذار نشده اند از این رو آن‌ها در حال غفلتند».

فضیلت سوره‌ی یس

کمتر سوره‌ای در فضیلت، مانند سوره‌ی یاسین است. در فضیلتش همین بس که گفته‌اند:

 (اِنّ لِکلِّ شیءٍ قلباً القرآنِ سورةُ یاسین) ؛( وسائل الشّیعه، ج 1، ص 247)

«هر چیزی قلبی دارد و قلب قرآن سوره‌ی یاسین است».

حضرت فاطمه (س) :

کسی که عبادت های خالصانه ی خود را به سوی خدا فرستد ،پروردگار بزرگ ،

بهترین مصلحت او را بسویش فرو خواهد فرستاد .

                                                                     بحارالانوار ج70 ص249

پیامبر اکرم (ص) :

هیچ فقری بالاتر از جهل نیست و هیچ مالی باارزش تر از عقل نیست .

                                                                     کافی ج1 ص25

امام علی (علیه السلام ) :

چه زشت است فروتنی هنگام نیازمندی و درشتی هنگام بی نیازی

                                                                 نهج البلاغه نامه 31

پیامبر اکرم (ص) :

هرگاه خداوند خیر بنده ای را بخواهد او را دین شناس ،

بی اعتنا به دنیا و بینا به عیوب نفسش گرداند.

                                                               مستدرک الوسائل ج12 ص42

امام حسن مجتبی (علیه السلام ) :

شستن دستها پیش از غذا ،فقر را از بین میبرد و بعد از غذا ،غم و اندوه را میزداید .

امام صادق (علیه السلام ) :

دوست ندارم جوانی از شما را جز در یکی از این دو حال ببینم :

یا عالم شده یا در حال علم آموزی است .

                                                               بحارالانوار ج1 ص170

رسول اکرم (ص) :

یادگیری یک حدیث از فردی راستگو برای تو بهتر از تمام دنیاست .

                                                                    بحارالانوار ج2 ص148

پیامبر اکرم (ص) :

قطعا زمین پر از ظلم و دشمنی خواهد شد ولی خداوند آن را با مردی از اهل بیت من

پر از عدالت و برابری و سعادت خواهد نمود .

                                                                     احقاق الحق ج13 ص 154

حضرت مهدی(عج) از فرزندان من است ، او دارای غیبتی خواهد بود و آنگاه که

 ظهور نماید دنیا را پر از عدل و داد خواهد نمود .

                                                                        منتخب الاثر ص249

پیامبر اکرم (ص) :

 «طُوبی لِمن شَغَله عَیبه عَن عُیوبِ النّاس»

 خوشا به حال کسی که پرداختن به عیوبش، او را از پرداختن به عیوب دیگران بازدارد.

                                                                (بحار الانوار،ج اوّل، ص 199)

 امام باقر علیه السلام به جابر فرمود:

 «ای جابر! آیا فقط دم زدن از محبت و دوستی ما کافی است؟

به خدا سوگند شیعه ما کسی است که باتقوا باشد و از خداوند اطاعت کند.

و نشانه‌ی چنین کسی فروتنی، امانتداری، راستگویی و تلاوت قرآن است

 و نیز اینکه با روزه و نماز، خدا را فراوان یاد کند، به پدر و مادر خود نیکی کند،

 با همسایگان فقیرش مدارا کند، به مستمندان قرض دهد، زبان خویش را تنها

 در راه خیر و به سود مردمان به کار ببرد و امین خاندان خود باشد.»

امام کاظم (علیه السلام ) :

چشمانت را به پر خوابی عادت مده چرا که چشمها ناسپاسترین اعضاء بدن هستند.

                                                                         بحارالانوار ج49 ص27

امام سجاد(علیه السلام) می‌فرماید:

وقتی نماز می‌خوانی فرض کن در آستانه مرگ هستی و آخرین نمازت را می‌خوانی.

 اگر انسان بداند، از عمرش تنها به اندازه خواندن چند رکعت نماز باقی مانده است،

حواسش را جمع می‌کند و سعی می‌کند نمازش را بهتر و شایسته تر بجا آورد و

 از کاستی‌هایش توبه می‌کند. حال که ما نمی‌دانیم عمرمان تا کی باقی است،

فرض کنیم این آخرین نمازی است که بجا می‌آوریم . چنین تصوری باعث می‌گردد

در برابر شیطان مقاومت کنیم و او را از خود برانیم، از لحظات و دقایقی

 که در نماز سپری می‌کنیم ، بهره شایان ببریم .

به خاطر تشکر از خدا هم شده تا 5 دقیقه حواسمان فقط جمع صحبت با او باشد،

 به خاطر تشکر از انبوه نعمت‌های آشکار و پنهانی که به ما داده،

دل و زبانمان یکی شود و چه نعمتی بالاتر از اجازه حرف زدن با او در نماز!

امام علی (ع) :

کار اندکی که بر آن مداومت ورزی از کار بسیاری که از آن خسته شوی

امیدوار کننده تر است .

                                                                 نهج البلاغه حکمت 27

امام رضا (ع) :

ای پسر شبیب ! اگر بر حسین (ع) آنقدر گریه کنی که اشک هایت

 بر چهره ات جاری شود . خداوند همه ی گناهانی را که مرتکب شده ای می آمرزد ...

حضرت مهدی (عج) :

اگر شیعیان ما -که خداوند توفیق طاعتشان دهد -در راه ایفای پیمانی که بر عهده دارند

همدل میشدند ، میمنت ملاقات ما به تاخیر نمی افتاد و سعادت دیدار ما زودتر نصیب آنان

می گشت .

                                                                     احتجاج طبرسی ج2،ص449

امام رضا (ع) :

سکوت دری از درهای حکمت است .

                                                          کافی ج2 ص113

...............................................................................

با خلق خداوند دو رویی بس کن

سنگ افکنی راه نکویی ، بس کن

فرمود : سکوت باب حکمت باشد

بسیار مگو زیاده گویی بس کن

رسول اکرم (ص) :

هر کسی که کالای معیوبی را بفروشد بدون اینکه عیبش را بگوید

همواره در خشم خدا بوده و فرشتگان لعنتش میکنند .

                                                                       کنزالعمال ح 9501

امیرالمومنین علی (ع) :

ای فرزند آدم ، اگر از دنیا بقدر کفایتت بخواهی اندکی از دنیا تورا کفایت میکند

و اگر بیش از کفایتت بخواهی همه ی دنیا هم برای تو بس نمیشود .

                                                                            کافی ج2 ص138

امام صادق (علیه السلام ):

کسی که در پی برآوردن نیاز برادر مسلمان خود باشد ، تا زمانی که در این راه است

خداوند هم در پی برآوردن نیاز او خواهد بود .

                                                                   وسائل الشیعه ص367 ج 16

امام علی (ع) :

زمانیکه قائم ما قیام کند ، آسمان باران خود را فرو میریزد

و زمین نباتات خود را بیرون میدهد

و کینه ها از دل بندگان خدا زایل میشود .

                                                                    بحارالانوار ج52 ص316

ای عزیزان به شما هدیه زیـــــــــزدان آمد

عید فرخنـــــــده ی نورانی قربـــــــــان آمد

حاجیان سعی شما شد به حقیقت مقبول

رحمت واسعــــه ی حضــرت ســـبحان آمد . . .

فرض کن حضرت مهدی (عج) به تو ظاهر گردد

ظاهرت هست چنانی که خجالت نکشی ؟؟

باطنت هست پسندیده ی صاحب نظری؟؟

خانه ات لایق او هست که مهمان گردد ؟؟

لقمه ات در خور او هست که نزدش ببری ؟؟

پول بی شبهه و سالم ز همه داراییت

داری آنقدر که یک هدیه برایش بخری؟؟

حاضری گوشی همراه تو را چک بکند ؟

با چنین شرط که در حافظه دستی نبری !؟

واقفی بر عمل خویش تو بیش از دگران !

میتوان گفت تورا شیعه اثنا عشری؟!؟

امام صادق (ع) :

آنگاه که مومن به برادرش تهمت زند ، ایمان در دل او ذوب و ناپدید میشود ،

همانگونه که نمک در آب ناپدید میشود .

                                                                       اصول کافی ، ج2 ،ص361

.............................................

پاک ساختن زبان از آفت تهمت ، با کوششی مداوم میسر خواهد بود .

دین مبین اسلام ، ابرو و حرمت مومن را بزرگتر از کعبه

و حتی قرآن دانسته است .(بحارالانوار ج7 ص323)

 و با آگاهی از چنین ارزشی ، هیچکس نباید به خود اجازه دهد 

 به حریم آبروی دیگران تجاوز کند .

امام صادق (ع) :

به راستی که مومن به منزله ی کفه ی ترازوست

هر اندازه ایمانش افزوده شود ، امتحانش نیز سنگینتر میشود .

                                                            بحارالانوار ، ج67 ، ص210

امام علی (ع):

اگر انچه را خواستی نشد ، انچه را شد بخواه

پیامبر اکرم (ص) :

هر که لباس فاخر بپوشد تا مردم به او نگاه کنند ، خداوند به او ننگرد

 تا زمانیکه آن لباس را از تن بیرون آورد .

                                                               کنز العمال ح41203

رسول خدا (ص) :

بعد از نهی شدن از عبادت بتها از هیچ چیز به اندازه ی کشمکش

 با مردم نهی نشده است .

                                                                       بحارالانوار ج74 ص147

رسول اکرم (ص) :

به کوچکی گناه نگاه نکنید

ببینید به چه کسی گستاخی کرده اید .

                                                   بحارالانوار ج74 ص170

امام صادق (ع) :

دعا کن و مگو کار از کار گذشته ،همانا نزد خداوند مقام و منزلتی است

 که جز با دعا و درخواست بدست نمی آید .

                                                                    کافی ج2 ص466

امام علی (ع) :

هرگاه گناهان آشکار شوند ، برکت ها از میان می رود .

                                                                  غررالحکم ح3040

پیامبر اکرم (ص) :

پاداش کسی که به کار خیری راهنمایی کند همانند پاداش انجام دهنده ی آن است .

                                                                 منتخب میزان الحکمه  ح207

پیامبر اکرم (ص) :

پاداش کسی که به کار خیری راهنمایی کند همانند پاداش انجام دهنده ی آن است .

                                                                 منتخب میزان الحکمه  ح207

امیرالمومنین علی (ع) :

آگاه ترین مردم به روزگار کسی است که از حوادث آن تعجب نکند . 

                                                                      غررالحکم ح 1103

رسول اکرم (ص) :

زیاد با وضو باش تا خداوند عمرت را طولانی گرداند .

                                                              وسائل الشیعه ج1 ص 38

امیرالمومنین (ع) :

هرگاه به تو خوبی شد ان را بگو و هرگاه تو خوبی کردی ان را فراموش کن .

                                                                       مستدرک الوسائل ج12 ص36

امام باقر(ع) :

چهار چیز از گنجهای نیکو کاری است : پنهان داشتن حاجت ،

 صدقه ی پنهانی ، نهان داشتن درد و نهان داشتن مصیبت .

                                                                            بحارالانوار ج75 ص175

امام باقر (ع) :

فرزندم حق را تحمل کن هرچند که تلخ باشد .

                                                                        کافی ج 2 ص 9

رسول خدا (ص) :

خداوند فرمود : هرکه سه روز بیمار شود و به هیچ یک از عیادت کنندگانش

شکایت نکند گوشت و خونی بهتر از انچه دارد جایگزینش میکنم .

                                                                          کافی ج3 ص115

امام علی (ع) :

شریف کسی است که خصلتهای او شریف و بلند باشد.

                                                                            غررالحکم ح4532

امام صادق (ع) :

هیچ عملی در روز جمعه برتر از صلوات بر محمد و ال محمد نیست .

                                                                             بحارالانوار ج91 ص50

امام صادق (ع) :

بهترین راه جلب رحمت خدا این است که خیر خواه همه مردم باشی .

                                                                            غررالحکم ، ح3353

امام صادق (ع) :

خداوند میفرماید: بنده ی من با هیچ چیز بهتر از انچه بر او واجب کرده ام

 محبوب من نمیشود .

                                                                                کافی ج2 ص82

امام علی (ع) :

آنکه سخن زشتی بشنود و بازگویش کند مانند کسی است

که ان را گفته است .

                                                                 شرح نهج البلاغه ج20 ص27

حضرت علی (ع) :

هر سخنی که از دل برخیزد بر دل نشیند  و اگر فقط از زبان خیزد

 از گوشها فراتر نرود .

                                                                شرح نهج البلاغه ج 20 ص 287

رسول اکرم (ص) :

هر درد دوایی دارد و دوای گناهان استغفار است .

                                                                      کافی ج 2 ص 339

امام صادق (ع) :

برای رسوایی و خواری انسان همین بس که جامه ای بپوشد

که او را انگشت نما کند یا مَرکبی انگشت نما سوار شود .

                                                                          کافی ج6 ص22

امام علی (ع) :

هنگامیکه نشانه های نعمتها بر شما اشکار شد ، با ناسپاسی

دنباله ی ان را از خود نرانید .

                                                                   نهج البلاغه حکمت 13

مرتضی نجفی قدسی از فعالان قرآنی می نویسد: در یکی از روزهایی که

 خدمت استاد جعفری بودم؛ ایشان فرمودند: هر کاری که می کنید برای خدا بکنید

نه برای خودتان و نه حتی برای آیندگان. کار باید برای خدا باشد و نیت باید

 خالص الوجه الله باشد آنگاه افزودند: نظام سرمایه داری می گوید

 برای خودت کار کن و نظام کمونیستی می گوید برای آیندگان کار کنید

 ولی اسلام این را نمی گوید. اسلام می گوید برای خدا کار کنید.

سپس مثالی از زندگی خود ذکر کردند که واقعا شنیدن دارد.

ایشان فرمودند آن زمانی که من در نجف شروع کردم به شرح مثنوی،

 یکی از بزرگان اهل معرفت در نجف به بنده گفت: فلانی اگر این چیزهایی

 که می نویسی روزی به نام کسی دیگر منتشر شد و یا این که گفتند

مثلا از پشت کوه پیدا کرده ایم و نمی دانیم نویسنده اش کیست،

 شما در درون خودت ببین نارضایتی و یا چیزی احساس می کنی یا نه.

اگر دیدی ناراضی بودی و علاقمند بودی که به نام تو این کارها انجام شود

 پس بشوی این اوراق را و بریز دور آن ها را که زحمت بیهوده است و

 فایده ای ندارد ولی اگر دیدی برایت هیچ مساله ای نیست که این ها به

 نام کس دیگری منتشر شود و یا بدون ذکر نام شما منتشر گردد

 خوب پس ادامه بده که برای خداست و ایشان فرمود من هم از ابتدا

حقیقتا نیتی این چنین کردم که اگر این (شرح مثنوی) روزی به نام کس دیگری

 چاپ شد و یا اصلا نام مرا ذکر نکردند برایم هیچ فرقی نکند.

با توجه به این حکایت آموزنده و تکان دهنده می توان ادعا کرد که

 نمونه هایی از شرک در بسیاری از اعمال ما به شکل خفی و اخفی وجود دارد

 که دست کم نقش کمالی عمل را از میان می برد و از تاثیر آن می کاهد.

منبع : تبیان

حضرت محمد (ص) :

هیچ مالی به خاطر صدقه دادن کم نشده ، صدقه دهید و نترسید .

                                                                                  بحارالانوار ج93 ص13

امام علی(ع) :

هر که ارزو دارد فردا هم زنده باشد در حقیقت ارزو دارد همیشه زنده بماند .

پیامبر اکرم (ص) :

چه بسا لذتی کوتاه که اندوهی دراز بر جای گذارد .

                                                                   بحارالانوار ج7 ص84

امیر المومنین علی (ع) :

بردباری و وقار دو همزادند که از بلندی همت زاده می شوند .

                                                                        بحار الانوار ج68 ص42

امام کاظم (ع) :

هر گاه دو کار برایت پیش امد که ندانستی کدام بهتر و درست تر است

نگاه کن کدام یک از انها به هَوَس تو نزدیکتر است با همان مخالفت کن ،

 چرا که در مخالفت نَفْست صواب بسیار نهفته است .

                                                                                تحف العقول ص397

امام حسین (ع) :

جز به یکی از این سه نفر اظهار حاجت مکن :

به دیندار ، یاصاحب مروت یا کسی که اصالت خانوادگی داشته باشد .

                                                                     بحار جلد75  ص118

برای هر نمازی که وضو میگیری مسواک هم بزن

                                                                         من لایحضره الفقیه-ج1-ص5

امام علی (ع) :

ایمان هیچ بنده ای راستین نمیشود مگر زمانیکه اعتمادش به انچه نزد خداست

از اعتمادش به انچه در دست خود دارد بیشتر باشد .

                                                                           شرح نهج البلاغه ج19 ص216

امام علی (ع) :

ایمان هیچکس کامل نمیشود مگر هرکه را خدا دوست دارد دوست داشته باشد

و انکه را خدا دشمن دارد دشمن داشته باشد .

                                                                            شرح نهج البلاغه ج۱۸ ص ۵۱

رسول اکرم (ص) :

هر که صادقانه از خدا شهادت مسألت کند

 خداوند او را به جایگاه شهیدان میرساند

حتی اگر در بستر خود بمیرد .

                                                                   بحار الانوار ج67  ص201

پیامبر اکرم (ص) :

بنده به حقیقت اخلاص نمیرسد مگر انگاه که دوست نداشته باشد

 در برابر کاری که برای  خدا انجام داده ستایش شود

                                                                                  مستدرک الوسائل ج1

امام علی (ع) :

پاداش اخرت ، رنج و سختی دنیا را از یاد  می برد .

حضرت علی (ع) :

به هرکه نعمت استغفار داده شد از آمرزش محروم نگردید .

رسول اکرم (ص) :

در ترازوی عمل چیزی سنگین تر از خوشخویی نیست .

امام علی (ع) :

کسی که صبر نجاتش ندهد

جزع و بی تابی او را از پا در می اورد .

رسول اکرم (ص) :

از خطای انسان بخشنده درگذرید

زیرا هرگاه بلغزد خدا دست او را میگیرد .

امام صادق(ع) می فرمایند :

 نیت خوب داشتن روزی را زیاد می‌کند.

امام علی(ع) می فرمایند :

شخص به ستوه آمده و رنجیده را امین مشمار.

امام علی(ع) می فرمایند :

 بنده‌ی قانع آزاد است و آزاد طمعکار، بنده.

امام صادق(ع) می فرمایند :

 با خانواده‌ی خوب و شایسته وصلت کنید، زیرا اصل و نصب تأثیر دارد.

رسول اکرم(ص) می فرمایند :

 بیشتر گناهان فرزند آدم از زبان اوست.

امام صادق علیه السلام ـ خطاب به ابو بصیر ـ :

« هر کس دو سوره عنکبوت و روم را در ماه رمضان ،

 در شب بیست و سوم بخواند ، به خدا قسم ـ اى ابو محمّد ـ

 او از اهل بهشت است و هرگز در این سخن استثنا نمى کنم

 و نمى ترسم که خداوند ، در این سوگند گناهى بر من بنویسد.

این دو سوره نزد خداوند ، جایگاهى والا دارند.»

 امام باقر علیه السلام:

 « هر کس شب بیست و سوم ماه رمضان را زنده بدارد و

 در آن صد رکعت نماز بخواند ، خداوندْ در زندگى اوگشایش مى دهد و

 کار دشمنان او را خود بر عهده مى گیرد و او را از غرق شدن ،

 زیر آوار ماندن ، سرقت ، و از شرّ دنیا مصون مى دارد

 و وحشت نکیر و منکر را از او بر مى دارد ، و او در حالى از گور

 خویش بیرون مى آید که نورش بر اهل رستاخیز مى تابد ،

 و نامه عملش را به دست راستش مى دهند و رهایى از آتش

 و عبور بر صراط و ایمنى از عذاب را براى او مى نویسند

 و بدون حساب وارد بهشت مى شود و در بهشت ،

از همنشینان پیامبران و صدّیقان و شهیدان و صالحان قرار داده مى شود

 و آنان چه نیکو همنشینانى اند!

« امام صادق علیه السلام به سختى بیمار شد. چون شب بیست و سوم فرا رسید ،

به غلامان خود دستور داد او را به مسجد بردند و آن شب را در مسجد بود.»

 « پیامبر خدا در دهه آخر ماه رمضان ، بستر خود را جمع مى کرد

و کمرش را مى بست و شب بیست و سوم ، خانواده خود را بیدار مى کرد.

و در آن شب ، به صورت خفتگان ، آب مى پاشید ».

امام صادق علیه السلام:

صبح روز شب قدر ، مثل شب قدر است. پس ، عمل و تلاش کن .

کفعمى از سید بن باقى نقل کرده که در شب بیست و یکم مى خوانى:

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ، وَاقْسِمْ لى حِلْماً یَسُدُّ عَنّى بابَ الْجَهْلِ، وَهُدىً

 خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد و چنان بردباریى بهره ام کن

که ببندد بر من دَرِ نادانى را و هدایتى

 تَمُنُّ بِهِ عَلَىَّ مِنْ کُلِّ ضَلالَةٍ، وَغِنىً تَسُدُّ بِهِ عَنّى بابَ کُلِّ فَقْرٍ، وَقُ       وَّةً

 به من ده که بر من منت نهد از رهانیدن از هر گمراهى و بى نیازیى

به من بده که درهاى انواع فقر را به تمامى بر من ببندد و نیرویى

 تَرُدُّ بِها عَنّى کُلَّ ضَعْفٍ، وَعِزّاً تُکْرِمُنى بِهِ عَنْ کُلِّ ذُلٍّ وَرِفْعَةً

 به من ده که هرگونه سستى را از من بازگرداند و

 عزتى که از هر خوارى مرا گرامى دارى و رفعت مقامى که بدان وسیله مرا

 تَرْفَعُنى بِها عَنْ کُلِّ ضَعَةٍ، وَاَمْناً تَرُدُّ بِهِ عَنّى کُلَّ خَوْفٍ، وَعافِیَةً

 از هر پستى بلند کنى و امنیتى که بوسیله آن هر ترسى را

از من دور کنى و تندرستى که بدان وسیله مرا از

 تَسْتُرُنى بِها عَنْ کُلِّ بَلاءٍ، وَعِلْماً تَفْتَحُ لى بِهِ کُلَّ یَقینٍ، وَیَقیناً تُذْهِبُ

 هر بلایى بپوشانى و دانشى که به آن هر یقینى را بر من مفتوح گردانى

 و یقینى که بدان وسیله

 بِهِ عَنّى کُلَّ شَکٍّ، وَدُعآءً تَبْسُطُ لى بِهِ الْإِجابَةَ فى هذِهِ اللَّیْلَةِ، وَفى

 هر شک و تردیدى را از من دور سازى و دعائى که اجابتش را بر من

 بگسترانى در همین امشب و در

 هذِهِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ السَّاعَةِ یا کَریمُ وَخَوْفاً تَنْشُرُ لى بِهِ

همین ساعت ... ... ... ... اى بزرگوار و ترسى به من بده که

کُلَّ رَحْمَةٍ، وَعِصْمَةً تَحُولُ بِها بَیْنى وَبَیْنَ الذُّنُوبِ، حَتّى اُفْلِحَ بِها

هر رحمتى را بدان وسیله بر من بگسترانى و مرا چنان خودنگهدار کن

که همان حالت میان من و گناهان حائل شود

عِنْدَ الْمَعْصُومینَ عِنْدَکَ، بِرَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرَّاحِمینَ.

و بدان وسیله در پیشگاه معصومین (و خود نگهداران)

 درگاهت رستگار باشم اى مهربانترین مهربانان.

و روایت شده که در شب بیست و یکم حمّاد بن عثمان

 بر حضرت صادق علیه السلام وارد شد حضرت سؤال کرد

که غسل کرده اى عرض کرد بلى فدایت شوم

پس حضرت حصیرى طلبید و حمّاد را نزدیک خود طلبید و مشغول نماز شد

 و پیوسته آن حضرت نماز خواند و حمّاد نیز خود را به آن حضرت چسبانیده بود

و نماز مى خواند تا از نمازهاى خویش فارغ شدند پس آن حضرت دعا کرد

 و حمّاد آمین گفت تا صبح طلوع کرد آن جناب اذان و اقامه گفت

و بعض از غِلْمان خود را طلبید و پیش ایستاد و نماز صبح خواند

در رکعت اوّل حمد و قدر و در دویّم حمد و توحید خواند

 و بعد از نماز مشغول به تسبیح و تحمید و تقدیس و ثناى بر خدا

 و صلوات بر پیغمبرصلى الله علیه وآله و دعا براى مؤمنین و مؤمنات

و مسلمین و مسلمات شد پس سر به سجده نهاد و مقدار یک ساعت

 بجز نفس چیزى از آن جناب شنیده نشد پس از آن این دعا را خواند

 لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَالْاَبْصارِ تا آخر دعا که در اقبالست

 و شیخ کلینى روایت کرده که حضرت باقرعلیه السلام

 در شب بیست و یکم و بیست و سیّم دعا مى خواند تا نیمه شب

 و بعد از آن شروع مى نمود به نماز خواندن و بدانکه در هر شب

از شبهاى این دهه غسل مستحب است و روایت شده

 که حضرت رسول صلى الله علیه وآله در هر شب این دهه غسل مى کرد

 و اعتکاف در این دهه مستحب است و فضیلت بسیار دارد

 و افضل اوقات اعتکاف است و روایت شده که مقابل دو حجّ و دو عمره است: 

وَکانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ الِهِ:

 اِذا کانَ الْعَشْرُ الْأَواخِرَ، اعْتَکَفَ فِى الْمَسْجِدِ، وَضُرِبَتْ لَهُ قُبَّةٌ مِنْ شَعْرٍ،

وَشَمَّرَ الْمیزَرَ، وَطَوى فِراشَهُ.

رسم رسول خدا صلى اللّه علیه و آله چنان بود که

چون دهه آخر ماه رمضان مى شد در مسجد معتکف مى شد

و چادرى موئین برایش مى زدند و کمر را محکم مى بست و

 بستر خواب را جمع مى کرد.

امام صادق (علیه السلام) فرمود:

التقدیر فى لیلة تسعة عشر و الابرام فى لیلة احدى و عشرین

و الامضاء فى لیلة ثلاث و عشرین؛

برآورد اعمال در شب نوزدهم انجام مى‏گیرد و تصویب آن در شب بیست ویکم

و تنفیذ آن در شب بیست‏ و سوم

از امام صادق (علیه السلام) سوال شد:

کیف تکون لیلة القدر خیرا من الف شهر؟ قال: العمل الصالح فیها خیر من العمل فى الف شهر لیس فیها لیلة القدر؛

چگونه شب قدر از هزار ماه بهتر است؟

حضرت فرمود: کار نیک در آن شب از کار در هزار ماه که در آنها شب قدر نباشد بهتر است.

امام صادق (علیه السلام) فرمود:

راس السنة لیلة القدر یکتب فیها ما یکون من السنة الى السنة؛

آغاز سال (حساب اعمال) شب قدر است. در آن شب برنامه سال آینده نوشته مى‏شود.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله):

مَن أحیى لَیلَةَ القَدرِ حُوِّلَ عَنهُ العَذابُ إلَى السَّنَةِ القابِلَةِ.

هر کس شب قدر را احیا بدارد، تا سال آینده عذاب از او بر داشته مى‏شود.

قال الصادق علیه السلام:

للصائم فرحتان فرحة عند افطاره و فرحة عند لقاء ربه

امام صادق علیه السلام فرمود:

براى روزه دار دو سرور و خوشحالى است:

۱ – هنگام افطار ۲ – هنگام لقاء پروردگار (وقت مردن و در قیامت)

شب نوزدهم:

1- صد مرتبه "اَستَغفُرِاللهَ رَبی وَ اَتوبُ اِلَیه".

2- صد مرتبه " اَللّهُمَّ العَن قَتَلَةَ اَمیرَالمومنینَ".

3- دعای "یا ذَالَّذی کانَ..." خوانده شود .

4- دعای " اَللّهَمَّ اجعَل فیما تَقضی وَ..." خوانده شود.

اولین شب از شب‌های قدر است و شب قدر همان شبی است

که در تمام سال شبی به خوبی و فضیلت آن نمی‌رسد و عمل در آن بهتر است

 از عمل در هزار ماه و در آن شب تقدیر امور سال رقم می‌خورد

 و ملائکه و روح که اعظم ملائکه است در آن شب به اذن پروردگار

به زمین نازل می‌شوند و به خدمت امام زمان علیه‌السلام مشرف می‌شوند

 و آنچه برای هر کس مقدر شده است بر امام علیه السلام عرض می‌کنند.

اعمال شب قدر بر دو نوع است:

 یکی آن که در هر سه شب انجام می‌شود و دیگر آن که مخصوص هر شبی است.

اعمالی که در هر سه شب مشترک است:

1- غسل. (مقارن غروب آفتاب، که بهتر است نماز عشاء را با غسل خواند.)

2- دو رکعت نماز وارد شده است که در هر رکعت بعد از حمد،

هفت مرتبه توحید بخواند و بعد از فراغ هفتاد مرتبه اَستَغفُرِاللهَ وَ اَتوبُ اِلَیهِ

و در روایتی است که از جای خود برنخیزد تا حق تعالی او و پدر و مادرش را بیامرزد.

3- قرآن مجید را بگشاید و بگذارد در مقابل خود و بگوید:

 اَللّهُمَّ اِنّی اَسئَلُِکَ بِکِتابِکَ المُنزَلِ وَ ما فیهِ اسمُکَ الاَکبَرُ و

 اَسماؤُکَ الحُسنی وَ ما یُخافُ وَ یُرجی اَن تَجعَلَنی مِن عُتَقائِکَ مِنَ النّار.

 پس هر حاجت که دارد بخواهد.

4- مصحف شریف را بگیرد و بر سر بگذارد و بگوید:

اَللّهمَّ بِحَقِّ هذاالقُرآنِ وَ بِحَقِّ مَن اَرسَلتَه بِه وَ بِحَقِ کُلِّ مومنٍ

 مَدَحتَه ُ فیهِ وَ بِحَقِّکَ عَلَیهِم فلا اَحَدَ اَعرَفُبِ بِحَقِّکَ مِنکَ.

ده مرتبه بگوید: بِکَ یا الله

ده مرتبه: بِمُحَمَّدٍ

ده مرتبه: بِعلیٍّ

ده مرتبه: بِفاطِمَةَ

ده مرتبه: بِالحَسَنِ

ده مرتبه: بِالحُسَین ِ

ده مرتبه: بِعلیّ بنِ الحُسین

ده مرتبه: بِمُحَمَّدِ بنِ عَلِیٍّ

ده مرتبه: بِجَعفَر بنِ مُحَمَّدٍ

ده مرتبه: بِموُسی بنِ جَعفَر ٍ

ده مرتبه: بِعلیِّ بنِ مُوسی

ده مرتبه: بِمُحَمَّدِ بنِ عَلِیٍّ

ده مرتبه: بِعَلِیِّ بنِ مُحَمَّدٍ

ده مرتبه: بِالحَسَنِ بنِ عَلِیٍّ

ده مرتبه: بِالحُجَّةِ.

پس از این عمل هر حاجتی که داری طلب کن.

5- زیارت امام حسین علیه السلام است؛ که در روایت آمده است

 که چون شب قدر می‌شود منادی از آسمان هفتم ندا می‌کند که حق تعالی آمرزید

هر کسی را که به زیارت قبر امام حسین علیه السلام آمده است.

6- احیا داشتن این شب‌ها. در روایت آمده هر کس احیا کند

 شب قدر را گناهان او آمرزیده شود هر چند به عدد ستارگان آسمان

 و سنگینی کوه‌ها و وزن دریاها باشد.

7- صد رکعت نماز بخواند که فضیلت بسیار دارد،

 و افضل آنست که در هر رکعت بعد از حمد ده مرتبه توحید بخواند.

8- این دعا خوانده شود:

 اَللّهُمَّ اِنّی اَمسَیتُ لَکَ عَبدًا داخِرًا لا اَملِکُ لِنَفسی وَ اَعتَرِفُ...

امام علی (ع) :

الصَّادِقُ عَلَى شَفَا مَنْجَاةٍ وَ کَرَامَةٍ، وَالْکَاذِبُ عَلى شَرَفِ مَهْوَاةٍ وَ مَهَانَةٍ

راستگو در مسیر نجات و بزرگوارى و

دروغگو بر لب پرتگاه سقوط و خوارى قرار گرفته است .

ما دلمان می خواهد گناه بکنیم، روزه نگیریم،با نماز هم به تسامح برخورد کنیم

 و بهشت هم برویم چون دلمان پاک است.

دکتر سیدمحسن میرباقری در خصوص باور عوامیانه که

(دلت پاک باشد بقیه چیزها مهم نیست) گفت:

 ابتدا قلب پاک را باید تعریف کرد، قلب پاک، قلبی است

 که غیرخدا در آن نمی گنجد پس چگونه می شود

 در قلبی خدا باشد و محبت به معصیت خدا هم وجود داشته باشد؟

 کسی که برخلاف حکم خدا، عمل می کند به همان اندازه در قلب او ظلمت است.

وی با اشاره به حدیثی از امام صادق (ع) خاطرنشان کرد:

 امام صادق (ع) می فرمایند: هرگاه بنده مومن، گناهی مرتکب می شود

 یک نقطه سیاه در قلب او پدیدار می شود

 (قلب مومن پاک و نورانی است) اگر گناه دوم را مرتکب شد،

سیاهی افزوده می شود. اگر توبه کرد سیاهی پاک می شود

 اما اگر توبه نکرد و همچنان گناهان را ادامه داد،

سیاهی و ظلمت سراسر قلب را فرا می گیرد

 بنابراین اشکال اول این باور عوامانه آن است

 که قلب پاک با معصیت الهی سازگار نیست و

اگر هم ناخودآگاه گناهی از فرد سر بزند قلب پاک، ناراحت می شود. 

قلب من پاک است؛ القای شیطانی است

این استاد دانشگاه یادآور شد:

همچنان که در کلام اهل بیت (ع) آمده است؛ مومن هرگاه

مرتکب گناه کوچکی شود به قدری ناراحت می شود

 که گویا کوهی روی دوش اوست

و تا این گناه را با توبه پاک نکند آسوده نمی شود.

 چگونه می توان پذیرفت که فردی راحت گناه بکند،

 بی خیال هم باشد و بعد بگوید قلب من پاک است.

 این القای شیطان است براساس آیات قرآن این تنها سخن مسلمانان نیست،

یهود و نصارا هم گاهی می گفتند:

 « وَقَالُواْ لَن یدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلاَّ مَن کَانَ هُوداً أَوْ نَصَارَى»

 هیچکس وارد بهشت نمی شود مگر یهودی یا نصرانی باشد،

 خداوند بهشت را برای ما آفریده است ما قلبمان پاک است، ما اولیاءالله هستیم.

در جای دیگری قرآن می فرماید: « لَّیس بِأَمَانِیکُمْ وَ لا أَمَانی‏ِ أَهْلِ الْکتَبِ»

 به خوش خیالی شما نیست، به خوش خیالی یهود و نصارا نیز نیست

 (من یعمل سوء یجزی به) اگر کسی عمل سوء و گناهی مرتکب شود،

 کیفر می بیند عرفان با خوش خیالی فرق می کند.

خوش خیالی یعنی انسان بگوید من هر کاری می کنم

اما چون قلبم پاک است خدا من را مجازات نمی کند.

قرآن در جایی دیگر می فرماید:

آیا از خدا سند گرفته اید که خدا شما را کیفر نمی کند؟

 به چه دلیل این را به خدا نسبت می دهید؟

 پس نکته دوم آن است که این سخن با متن کلام خدا مغایر است

 قرآن این استدلال را خوش خیالی تلقی می کند.

منبع:تبیان

معالجه‌ی بیماری قساوت

 قساوت نمی‌گذارد انسان در برابر خطاهایش از خدا عذر بخواهد

 و جلوی ریختن اشک چشم را می‌گیرد.

 علت قساوت و سنگدلی دو چیز است:

 1 -  دوری از عبادت،   2 - آلودگی به گناه.

اگر بخواهید قساوت و سنگدلی را معالجه کنید،

 باید به عبادت روی آورده و در حقیقت با تمام گناهان ترک رابطه کنید.

جهت درمان بیماری قساوت  ، باید زیاد یاد خدا کرد

 و با کمال عشق و شوق قرآن خواند و از دعاهای

عالی اسلامی به خصوص دعای کمیل، دعای عرفه،

 مناجات خمس عشر، دعای ابوحمزه غفلت نکرد.

 جهت علاج این بیماری دردناک باید  به ائمه طاهرین علیهم السلام

 توسل جسته و قسمتی از شب را با محبوب واقعی خلوت کرده

 و از گناهان گذشته و تقصیرهایی که در عبادت داشته‌ایم

 یاد کرده و طلب عفو کنیم .

با به کار گرفتن این سلسله مسائل به تدریج زنگار دل پاک شده

و قلب انسان به نور الهی صفا می‌گیرد و

شیاطین دل انسان را رها کرده، حق در آن خانه تجلی می‌کند.

منبع : تبیان