1.از جمله موانع ذکر(یاد خدا)، رفاه زدگى و توجه افراطى به دنیا است .

خداى متعال در این باره مى فرماید:

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تُلْهِکمْ أَمْوَالُکمْ وَلَا أَوْلَادُکمْ عَن ذِکرِ اللَّهِ

وَمَن یَفْعَلْ ذَلِک فَأُوْلَئِک هُمُ الْخَاسِرُونَ ؛

 اى کسانى که ایمان آورده‏اید، [زنهار] اموال شما و فرزندانتان

شما را از یاد خدا غافل نگرداند، و هر کس چنین کند، آنان خود زیانکارانند.

2. یکى دیگر از موانع ذکر ظاهر بینى و جدى نگرفتن حیات است .

قرآن کریم در این باره مى فرماید .

یَعْلَمُونَ ظَاهِرًا مِّنَ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا وَهُمْ عَنِ الْآخِرَةِ هُمْ غَافِلُونَ ؛

 از زندگى دنیا ظاهرى مى شناسند، و حال آن که از آخرت غافلند.

3. از دیگر موانع ذکر، دوستان گم راه هستند.

در قرآن در این باره مى خوانیم .

«یَا وَیْلَتَى لَیْتَنِی لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِیلًا لَقَدْ أَضَلَّنِی عَنِ

الذِّکْرِ بَعْدَ إِذْ جَاءنِی وَکَانَ الشَّیْطَانُ لِلْإِنسَانِ خَذُولًا» 

؛ واى بر من ، کاش فلانى را دوست خود نگرفته بودم .

 او بود که مرا به گمراهى کشانید پس از آن که نزد قرآن

 به من رسیده بود، و شیطان همیشه خوار کننده انسان بوده است .

4. تسلط شیطان بر انسان نیز از موانع مهم ذکر به شمار مى آید.

خداوند در این باره مى فرماید:

 «اسْتَحْوَذَ عَلَیْهِمُ الشَّیْطَانُ فَأَنسَاهُمْ ذِکْرَ اللَّهِ ...»

 شیطان بر آنان چیره شده و خدا را از یادشان برده است .

کلمه استحوذ به معناى تسلط کامل شیطان بر شخص است ،

 به گونه اى که گویا اختیار از او سلب شود.

 این حالت وقتى براى کسى پیش مى آید

 که با آگاهى و اراده خود مدت ها در گناه و انحراف غرق گردد.

5. ، یکى هم آرزوهاى دراز است ،

 قرآن در این باره مى فرماید:

«نذَرْهُمْ یَأْکُلُواْ وَیَتَمَتَّعُواْ وَیُلْهِهِمُ الأَمَلُ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ »

  بگذارشان تا بخورند و بر خوردار شوند و آرزوها

سرگرمشان کند، پس به زودى خواهند دانست

6. هواپرستى را نیز باید از موانع مهم ذکر دانست .

خداوند در این باره مى فرماید:

 وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَن ذِکْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ

 وَکَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا

 و از آن کس که قلبش را از یاد خود غافل ساخته‏ایم

 و از هوس خود پیروى کرده و [اساس‏]

 کارش بر زیاده‏روى است، اطاعت مکن .

منبع:تبیان

پیامبر (ص) : 

چه نیکو شفیعی است قرآن در روز قیامت ، برای کسی که قرآن خوانده باشد .