زُهری یکی از تابعان و فقیهان عصر امام سجاد (ع) و از محدثان بزرگ مدینه

بود و علم و دانش فقهای هفتگانه ی جهان تسنن در آن زمان را فرا گرفته حضور

ده نفر از صحابه را درک کرده بود ، به طوری که گروهی از بزرگان فقه و

حدیث ، از او روایت کرده اند .

او در پرتو این سوابق ، وجهه و شهرت فراوانی در محافل علمی و فقهی آن

زمان کسب کرده بود . او در جوانی مدتی در محضر امام چهارم (ع) شاگردی

کرده ،احادیث و روایات فراوانی از ان حضرت نقل کرده بود .

اما بعد ها خلفای بنی امیه به منظور بهره برداری از شهرت او در جهت

مشروعیت بخشیدن به حکومت خویش ، او را به دربار خویش جذب کردند و او

به منظور برخورداری از ثروت و رفاه دربار بنی امیه ،از همنشینان عبد الملک

بن مروان و بعد از او از مقربان دربار فرزندان وی یعنی ،ولید،سلیمان،یزید و

هشام گردید . هشام بن عبدالملک او را معلم فرزندان خود قرار داد و او تا اخر

عمر این سمت را به عهده داشت . او که کاملا به دربار بنی امیه وابسته شده بود،

احادیثی به نفع آنها جعل یا تحریف میکرد .